PROLOG!

Czuliście sie kiedyś jakby wam ktoś jebną tysiąc plaskaczy na raz? Tak ja sie 
tak czuję codziennie :/. Wiem pewnie myślicie że jestem kolejną zdesperowaną 18-latką, która tylko czeka na podcięcie sobie żył. O nie, nie, nie ze mną jest jeszcze gorzej moje życie to istne piekło. Moi rodzice rok temu zginęli w wypadku samochodowym, więc trafiłam do rodziny zastępczej, niestety, pewnie zastanawiacie sie dlaczego niestety. Nigdy, ale to NIGDY się do mnie nie uśmiechneli rzadko z nimi rozmawiam tak wiem to dziwne, ale ci ludzie nie są ludzmi skłonnymi do czułości ani do czegokolwiek innego. Nie jestem osobą silną psychicznie, tym bardziej że w szkole nie byłam lubiana. Nie miałam koleżanek, chłopaka, NIKOGO. Zostałam sama z tym wszystkim. Rzadko kiedy spoglądam w lustro. Mam długie aż do tyłka blond włosy, duże oczy, mały nos i duże usta. Mało jem więc gruba nie jestem. Jedynie co mi sie w sobie podoba to moje włosy, gdyż w szkle mogę zakryć swoją brzydką gębe :/ 
_____________________________________
Mamy małe wprowadzenie :).